Ermis

Halil Cibran... Sadece anavatandan degil anadilden de sürgündü;
...rüzgar bir an icin durdugunda baska bir kadin tasiyacak beni.
Dilden sürgün, Asktan sürgün, Siladan sürgün...
Askini mektuplara, silasini kitaplara yazdi...
Kendisini götürecek gemi limana yanastiginda, Almustafa yalnizliginin tepelerinden iner ve surlarin icinde pazar yerinde, panayir sineklerinin arasina degil, halkin arasina karisti. Dogunun isigini Batiya tasiyan Orfenin kentiydi burasi. Dagla okyanus arasinda, kendisini baska bir kadinin rahmine götürecek olan gemiye binmeden önce Mustafa yalnizliginin yükünü bu kente bosaltti, yeniden dogmadan önce, öldü.
Elinizdeki kitap iste bu yük, bu ölümdür.
Yolculuga hazir misiniz