Sinir

Gir Kanima adli romaniyla taninan Isvecli yazar John Ajvide Lindqvistten, sasirma reflekslerini tümden kaybetmislerin bile aklini basindan alacak, imkansiz bir ask hikayesi Sinir.
Hayvani icgüdülerinin esaretine boyun egmeden, ait olmadiklari bir dünyaya ayak uydurma gayretindeki iki aykiri ruhu yalnizligin kiyisinda bulusturan bu sarsici novella; ayrimciligin ve korkunun bir yansimasi olarak etrafimizi cevreleyen sinirlarin hayatimizi nasil bulaniklastirdigini gösteriyor.
Son yillarin yükselen yönetmenlerinden Ali Abbasi tarafindan beyazperdeye de uyarlanan ve büyük ses getiren kitap, iyilikle kötülük arasinda yer yer belirginlesip yer yer siliklesen devasa bir sinirin orta yerinde kök salan siradisi bir askin gerceküstücü bir izdüsümü.
Bedeni hapishane falan degildi; bedeni icinde oturmanin, ayakta durmanin, hatta uzanmanin bile imkansiz oldugu bir kafesti.
Limanda gümrük kontrol memuru olarak calisan Tinanin kirk yillik hayati, kirk yillik bir eziyetti. Cocuklugunda gecirdigi dogadisi kaza bir yana, sirf genlerindeki bozukluk bile onu öteki yapmaya yeterdi. Yetti de. Tina, yalnizligi üstüne bir kürk gibi giydi ve kendini, kendini en huzurlu hissettigi yere, ormanin kalbine hapsetti.
Sonra bir gün, yine onun kadar tuhaf, onun kadar aykiri, tipki onun gibi bir adam geldi. Artik karanlikta birbirini bulan iki bedendiler. Birbirlerinden ayriliyor, yeniden birlesiyor, birbirlerinin dalgalarinda yuvarlaniyorlardi. Ta ki adam Tinanin bastan sona yalan hayatini tek hamlede ifsa edene kadar...
Kaderi en bastan cizilmis issiz bir kadinin kirilgan dünyasini ustalikla betimleyen John Ajvide Lindqvist, Sinir ile kabuslarimiza girmek icin elinden geleni yapiyor ve Iskandinav mitolojisinde önemli bir yeri bulunan bazi kötücül canlilari insan suretinde aramiza dolastirarak yine dehsetengiz bir anlatiya imza atiyor.
Onlar bizi kendilerine benzetiyor. Biz de onlari kendimize benzetiyoruz.