Yolcu

Modern Amerikan edebiyatinin en güclü seslerinden biri olan, siklikla Herman Melville ve William Faulkner gibi devlerle kiyaslanan Cormac McCarthy, kariyeri boyunca Güney gotigi, Western ve postapokaliptik türlerde verdigi birbirinden basarili eserlerle Pulitzer, National Book, National Book Critics Circle ve MacArthur Fellowship gibi ödüllerin sahibi oldu. Uzun bir sessizligin ardindan kariyerinin jübilesi niteligini tasiyan ikilemenin ilk kitabi Yolcu ise hayata cok yönlü, muazzam ve zihne kazinan bir bakis atiyor.
1980li yillar, Mississippide gece saatlerinde Bobby Western dalgic kiyafetini giyip karanlik sulara dalmistir. Dalis lambasi batik jeti aydinlattiginda koltuklarina bagli duran dokuz ceset görür. Ancak kaza alaninda pilotun ucus cantasi, ucagin kara kutusu ve onuncu yolcu kayiptir. Peki ama nasil
Western sans eseri kendisini karanlik bir komplonun ortasinda bulur. Pesinde rozetli adamlar, Hirosimaya atilan korkunc bombanin mucidi olan babasinin hayaleti ve kiz kardesi vardir. New Orleansin gürültülü barlarindan Florida kiyilarindaki terk edilmis bir petrol kulesine kadar Amerikanin güneyini bastan basa turlayan Yolcu; trajedinin geride biraktigi o silinmez pismanligi ve evrenin sagir edici sessizligini adeta kutsal bir metin gibi isleyen, cagimizin en büyük edebiyat dehasinin dünyaya ve insana veda niyetine biraktigi son basyapit.
Komik, tuhaf ve tekinsiz cümlelerle o kadar dolu ki, diger yazarlar önümüzdeki 150 yil boyunca epigraflarinda bu kitaptan satirlara yer verecek. -The New York Times
McCarthy o güclü edebi dehasini hem fiziksel dünyanin milimetrik detaylarina hem de teorik olanin tekinsizligine yöneltiyor. Karsimizda tam anlamiyla, yalnizca Cormac McCarthynin yazabilecegi türden bir metin var. -Los Angeles Times