Amerikan Halüsinasyonlari

Roberto Calasso, Amerikan Halüsinasyonlarinda sinemanin dogasini, zihinsel imgelerin figmentum yapisini ve bu imgelerin beyaz perdedeki tezahürlerini felsefi, mitolojik ve nörofizyolojik bir perspektiften ele aliyor. On yillik bir sürece yayilan metinler, sinemayi zihnin en mahrem süreclerinin dis dünyadaki yansimasini görünür kilan bir düsünce alani olarak yorumluyor. Alfred Hitchcockun Arka Pencere Rear Window ve Ölüm Korkusu Vertigo filmleri etrafinda gelisen cözümlemeler, görüntünün, bakisin ve zihnin isleyisine odaklaniyor. Zihinde kendiliginden beliren fosfen olgusu ile sinematik imgeler arasindaki iliskiyi inceliyor; Kafkanin Kayip Amerika romanindaki halüsinatif Amerika tasviri üzerinden modernitenin karanlik yüzünü tartisiyor. Sinemayi fetisizmin ve imgelerin egemenlik kazandigi bir alan olarak okuyor; perdedeki gölgeleri kolektif bilincdisinin mitolojik yansimalariyla bulusturuyor. Metin boyunca deginilen filmlerden dogrudan sahneler aktararak düsüncesini somut örnekler üzerinden gelistiriyor. Özellikle Ölüm Korkusu ekseninde öne cikan figmentum kavrami araciligiyla Hitchcock karakterlerinin düsünce dünyasini, hayal ile gerceklik arasindaki gecirgenligi ve imgelerin insan bilinci üzerindeki etkisini estetik bir dille yorumluyor.